گروه کوهنوردی و صعودهای ورزشی پارس خودرو

سوال وقتی جدی تر پرسیده می شود که بناست با شرایط ویژه ای از قبیل هوای سرد یا گرم یا کوله کشی و ... روبرو باشیم

من دفترچه ای دارم که لیست نسبتا کاملی از وسایل مورد نیاز سفر رو در اون نوشتم. این لیست چند ستون عمودی داره که برای هرسفر یکی از این ستون ها استفاده میشه. اینطوری خیالم راحته که چیز مهمی رو فراموش نمی کنم.

لیست پیشنهادی من شامل موارد زیر میشه:

چیزایی که همیشه با خودم میبرم

·        لوازم خواب و استراحت:

چادر- کیسه خواب- زیر انداز کیسه خواب

·        پوشاک:

لباس گرم- یک دست لباس خشک اضافه- کفش کوه- صندل- کلاه آفتاب گیر- چند جفت جوراب- یک دستمال نخی یا حوله کوچک – بارانی یا پانچو- بادگیر سبک

·        تجهیزات:

باتوم- هدلایت و چراغ قوه- کمک های اولیه - دوربین عکاسی- باتری اضافه برای دوربین و چراغ قوه

·        خوراکی:

غذا برای تمام وعده ها-صبحانه را فراموش نمی کنم- نان- آب- چای و نسکافه و...- نمک و فلفل و قند و شکر- تنقلات شور و شیرین- میان وعده مثل بیسکویت یا...- قند ضروری مثل خرما، توت خشک، شکلات یا هرچیز مشابه حتما گوشه ی کوله برای روز مبادا داشته باشید

قابلمه و کتری و گاز سفری اگر لازم دارید بردارید- قاشق و چنگال و چاقو- لیوان

·        لوازم بهداشتی:

کرم ضدآفتاب- مسواک- خمیردندان- دستمال کاغذی- برس- اسپری ضد عرق - عینک آفتابی

·        ملزومات سفر:

پول- کارت شناسایی- دفترچه بیمه- موبایل- شارژر موبایل- خوشحالی

  _     یادمون باشه کوله باید تا حد امکان جمع و جور و سبک باشه. تعداد زیادی ساک و کوله که باید با دست حمل شوند کار را سخت می کنند و امکان فراموش شدن دارند.

_     اگر بسته های اضافه دارید سعی کنید برایشان ساکی تهیه کنید که استحکام کافی داشته باشه و در حین حمل و نقل پاره نشه.

_     همیشه علاوه بر کوله ی اصلی یک کیف کمری یا یک کوله ی کوچک و سبک داشته باشید. بسیار به کار می آید. می توانید لوازم دم دستی تر رو داخل این کوله بگذارید که توی ماشین و حین گشت در منطقه مجبور نباشید تمام کوله ی اصلی رو با خودتون حمل کنید.

چیزهایی که همیشه با خودم نمی برم:

-         بالش بادی ( خیلی وقتا به جای بالش از لباس های اضافه ای که بردم استفاده می کنم)

-         حوله (بسته به مقتضیات سفر اگر امکان استحمام وجود داشته باشه می برم)

-          دوربین دو چشمی ( اگه داشته باشم حتما با خودم می برم)  

چی نبریم؟

_     تا جایی که می تونم وسایل سنگین رو به انواع سبک اونها ارتقا میدم.

_     کیسه خوای سبک و کوچک. مدل هایی از کیسه خواب با قیمت مناسب وجود دارند که دمای تا صفردرجه را با حجم کم و وزن حدود 900 گرم تحمل می کنند. در صورت ضرورت می توان این کیسه خواب را با یک کیسه خواب تابستانی ترکیب کرد و شبهای سرد تری را راحت گذراند.

_     لباس گرم سبک. جایی که قرار نیست با سوز و سرما روبرو بشم، به جای یک کاپشن حجیم و سنگین، از ترکیب سوئی شرت و بادگیر استفاده می کنم.

_     غذاهای سبک. کنسروها به طور جدی سنگین تر از انواع غذاهای نیمه آماده هستند. اما در جایی که امکان پخت و پز وجود ندارد یا زمان کمی برای صرف غذا داریم به کار می آیند. با اینحال کنسروها به غذاهای خانگی که در ظرف های سنگین و حجیم حمل می شوند ترجیح دارند. مگر آنکه ظرفی برای غذاها تدارک ببینیم که پس از آن کم حجم شوند یا به کار حمل وسایل دیگر بیایند.

_     ظروف یکبار مصرف استفاده نکنیم. جایگزین های خوبی برای آنها وجود دارد. همراه داشتن همیشگی لیوان به جای استفاده از لیوان های یکبار مصرف متعدد انتخاب خوبیست.

_     از کیف و کوله های سبک استفاده کنیم. یک کوله ی نامناسب و سنگین، باعث آزار و اذیت شما می شود.   

 استتار در طبیعت؛ چرا و چگونه؟  

چرا استتار؟ 

باید بدانیم که حضور انسان برای تمام جاندارانی که در یک منطقه زندگی می کنند تازگی دارد. حیوانات برای حفظ بقای خود در طول زمان آموخته اند که نسبت به کوچکترین تغییرات در محیط زیست خود حساس باشند.

این تغیرات شامل تغییرات دیداری، شنیداری و بویایی در محیط است که می تواند باعث استرس جانور و دور و پنهان شدن او از منطقه ی خطرناک شود.

از این رو برای حضور در طبیعت و دستیابی به هدف مشاهده ی جانوران می بایست آثار حضور خود را به حداقل برسانیم 

استتار دیداری

یعنی ظاهر خود را به اجزای ثابت طبیعت شبیه کنیم. در بهترین حالت، رنگ و طرح لباسی که به تن داریم باید شبیه سنگ و خاک، چوب و تنه ی درختان موجود در منطقه، برگ گیاهان منطقه باشد. به این دلیل که لباس ما به همان اندازه و شکل نور خورشید را جذب یا منعکس کنند که بقیه اجزا ثابت طبیعت از جمله برگ و خاک. 

یک نمونه استتار خوب

از این رو لازم است بدانیم پوشش گیاهی منطقه در چه حدی است. رنگ  لباسی که در منطقه ی بیابانی می پوشیم با لباسی که در جنگل می پوشیم کاملا متفاوت است. شما می توانید بخش پوشش گیاهی منطقه را در انتهای برنامه ی هر سفر مطالعه کنید. همچنین توجه به فصلی که قصد سفر دارید اهمیت زیادی دارد.

 لباس سبز در میان برف به خوبی دیده می شود و لباس سفید و زرد زیر نور آفتاب انعکاس شدیدی دارد. لباس سیاه تمام نور را جذب می کند و مثل رنگ آبی به هیچ وجه لباس مناسبی برای طبیعت نیست. رنگ های تند مثل قرمز و نارنجی جسم را مشخص می کند.

 رنگ های، خاکی، کرم، قهوه ای شکلاتی که خیلی تیره نباشد، رنگ سبز صدری یا کدر و یا ترکیبی از اینها رنگ های ایده آلی برای گشت وگذار در طبیعت هستند. 

استتار شنیداری 

صدای انسان صدای غریبه ایست. آواز پرندگان را خاموش و گوش حیوانات را تیز می کند. محققان و شکارچیان در نقاط حساس با ایما و اشاره منظور خود را می فهمانند.

صدای پا اگر درست و شمرده گام برنداریم شانس دیدن حیوانات کوچکی که زیر زمین زندگی می کنند را کم می کند. مثل مار، جوندگان کوچک و پرندگانی که لای بوته ها زندگی می کنند.

بعضی از لباس ها هنگام حرکت خش خش می کند که مناسب طبیعت نیست.

معمولا موجوداتی که روی ارتفاعات ایستاده اند خیلی خوب می توانند صدا های مناطق پست را بشنوند. مثلا اگر شما روی کوه باشید صدای صحبت کسانی که داخل دره هستند را به وضوح می شنوید. این اتفاق وقتی بدتر می شود که جانور شنونده شنوایی خیلی خوبی هم داشته باشد. از این سری می توان به گوشتخواران و علفخواران اشاره کرد. 

استتار بویایی 

اکثر پستانداران بزرگ جثه، بویایی بسیار بسیار قوی تری نسبت به انسان دارند. با این موضوع بادهای فصل بهار و پاییز را اضافه کنید. بویایی اولین ابزار حیوانات برای یافتن شکار یا فرار از شکارچی است. افراد با تجربه معتقدند حیوانات از بوی دود تازه فرار می کنند اما بوی دود کهنه جزئی از طبیعت است.

لازم نیست برای تورهای طبیعت گردی در دود فرو بروید اما لااقل برای اینکه از راهی که رفته اید نتیجه بگیرید این چند روز از مواد بودار استفاده نکنید. در عوض لباس هایی را انتخاب کنید که کمتر باعث عرق کردن می شود.

من چه چیزهایی رو از قلم انداختم؟ شما پیشنهاد بدید...